Hart voor de topsportgeneeskunde
Cees Rein van den Hoogenband heeft twee stevige topsportambities. Als chef arts bij NOC*NSF wil hij bijdragen aan ‘het gezond en heel houden’ van onze atleten tijdens de Olympische Spelen in Londen. Daarnaast wil hij de topsportgeneeskunde in Nederland bundelen. Hij is founding father van Push braces. En trotse vader van Olympisch zwemkampioen Pieter.
Van den Hoogenband is al decennia zeer geïnteresseerd in de topsportgeneeskunde. Het is geen toeval dat hij aan de wieg stond van de Push braces. “Toen ik in opleiding was tot chirurg leerde ik een bandagist kennen die een mooie bandagemethode had ontwikkeld: een combinatie van plakkende zwachtels en tape voor knie- en enkelletsel. Dat was revolutionair, want letsel aan knieën en enkels werd altijd geopereerd of gefixeerd in gips. Nu gingen we opeens bewegend genezen.” De bandagist, Frans Coumans uit Kerkrade, toonde in een promotieonderzoek van Van den Hoogenband aan dat bandageren beter werkt dan opereren en gipsen. Toen Leon Melchior er later bij kwam die werkte met in Canada ontwikkelde braces voor paarden, gebaseerd op hetzelfde principe, ging het balletje rollen. Want als een brace voor paarden werkt, waarom dan niet voor mensen? “Wij zijn toen braces gaan ontwikkelen die de beweging begeleiden en soms remmen: de Push brace. Samen met het academisch ziekenhuis in Maastricht en de firma Macintosh. Zo is het begonnen.”
Van den Hoogenband werd gedreven door nieuwsgierigheid en ambitie: “Er werden jaarlijks 10.000 enkelbanden geopereerd en in gips gezet. Als je dat kan veranderen, is dat een forse besparing op de gezondheidszorgkosten én je bespaart mensen een operatie. Het is mooi om dat voor elkaar te krijgen.” Hij is via een stuurgroep nog altijd bij de Push braces betrokken. Nu speelt voor hem de uitdaging om specifieke braces te laten ontwikkelen voor topvoetballers. “In het topvoetbal werken we veel met tape en bandagemateriaal. Dat is een enorme kostenpost. Clubs zijn er bij gebaat als een deel daarvan vervangen wordt door braces. Zo ontstaan er altijd nieuwe doelen.”
Op verzoek van NOC*NSF laat Cees Rein van den Hoogenband zijn licht schijnen over de topsportgeneeskunde in Nederland. Hij bekijkt of deze anders gestructureerd kan worden. Daar heeft hij duidelijke ideeën over: “Vijf centra in ons land waar topsporters terecht kunnen voor alle kennis en expertise op het gebied van topsportgeneeskunde. Dat is volgens mij de beste vorm. Nu moeten ze te veel shoppen.” Het eerste sportmedisch centrum heeft Van den Hoogenband al opgezet: Topsupport, een dochteronderneming van het Sint Anna Ziekenhuis in Geldrop waar hij lange tijd als chirurg werkte. “Daar bieden we topsporters alle geneeskundige expertise onder één dak. Zo zouden meer centra in het land moeten ontstaan.”
Dat is een ambitie op de langere termijn. Op kortere termijn zet hij zich als clubarts van PSV in voor een goede conditie van de voetballers én is hij benoemd tot chef arts van de olympische equipe die in 2012 naar Londen gaat. Het zijn niet zijn eerste Spelen: vier keer ging hij mee als arts van de zwem- en waterpoloploegen en zag zijn zoon drie keer olympisch kampioen worden.